انتخاب رنگ مو؛ چیجوری بهترین رنگ موی مناسب با پوست رو انتخاب کنیم؟

 

انتخاب رنگ مو سلیقه و اطلاعات می خواد. علاقه داشتن به رنگ بلوند، قهوه ای یا مشکی و… کافی نیس. واسه اینکه چهره جذاب تری داشته باشین باید بدونین که کدوم رنگ بیشتر به شما میاد و علاوه بر اون، هر رنگ طیف زیادی از سایهای مختلف رو در خود جا می ده که شناخت اونا، خود، مسئله مهم دیگریه. در این نوشته سعی شده که اطلاعات بیشتری در این مورد به شما بدیم.

 

شناخت فرقای ظریفی که هر طیف و رده رنگی داره می تونه فرق فوق العاده زیادی بین رنگ موی خوب و عادی با رنگ مویی قشنگ و خیره کننده بسازه. شناخت این فرقای ظریف اون قدرها هم که مثل اینکه سخت نیس. کافیه در این باره کمی اطلاعات کسب کنین. واسه انتخاب رنگ موی مناسب، لازمه بدونین که چه رنگ مویی روی موها بذارین، میزان غلظت رنگ چقدر باشه و به کمک رنگ مو کدوم رنگ از زمینه پوست تون، بیشتر جلوه می کنن. چون در پوست هر فرد رده های رنگی مختلفی هست که به کمک لباس یا رنگ مو جلوه ی کلی پوست تغییر می کنه. مثلا فردی که سفیده و رگهایی از رنگ صورتی و هلویی در پوستش هست، بنا به سلیقه ی خود می تونه انتخابای مختلفی در مورد ی رنگ مو داشته باشه تا رنگ قالب چهره اش رو سفید نشون بده یا صورتی و… . با انتخاب رنگ مو به کمک آرایشگر و طبق گفته خودتون جلوه و حال وهوای متفاوتی به شکل تون میدید. با کسب کمی اطلاعات درباره ترکیب رنگا، روش رنگ کردن و البته درنظر گرفتن رنگ پوست تون می تونین موهاتون رو قشنگ و چهره تون رو دل رباتر کنین.

شناختن رنگ پوست

قبل از انتخاب رنگ مو، ته زمینه رنگ پوست تون رو شناسایی کنین. بیشتر افراد در یکی از این ۳ گروه قرار می گیرن: گرم، سرد، خنثی. تشخیص دقیق رنگ پوست بعضی وقتا کمی گیج کنندهه، اما ترفندهایی هست که به شما کمک می کنه تا تشخیص دقیق تری داشته باشین:

نکته ی ۱: به دنبال رنگای مشخص باشین

  • پوستای روشن، زمینه زیتونی و صورتی دارن و پوستای تیره تر، زمینه زرد و طلایی. اگه این موارد رو در پوست تون نمی ببینن، شاید رنگ پوست تون خنثیه. با تشخیص رگهای رنگی موجود در پوست می تونین از رنگ موهایی استفاده کنین که با اونا هم خوانی دارن.

نکته ی ۲: از چهره ی افراد مشهور و مثل به خود کمک بگیرین

  • ترفند جالب دیگر برابری حالت چهره، رنگ پوست و چشم هاتون با یک فرد مشهوره. ببینین که به کدوم هنرپیشه شباهت دارین و از اون الگوبرداری کنین. مثلا شما دوست عزیزی که به نیکول کیدمن شباهت دارین، رنگای بلوند خیلی به رنگ پوست و چشم تون میاد، شک نکنین!

نکته ی ۳: به مچ دست تون نگاهی بندازین

  • رگا و رنگای سبز، قرمز، صورتی، زرد و آبی روی مچ تون هم یکی از بهترین گزینه ها واسه تشخیص رنگ مناسب مو واسه شمان. اگه رگ هاتون آبی و بنفش هستن، به احتمال زیاد پوست سرد و روشنی دارین و اگه رگا سبز هستن، پوست تون گرم و تیرهه.

نکته ی ۴: از چشما غافل نشید

  • رنگ چشم هم راهنمای خوبی واسه انتخاب رنگ موست. اگه رگهای طلایی (قهوه ای) در رنگ چشم تون دیده می شه یعنی زمینه پوست تون شاید گرم و تیرهه. باید به رنگای گرم و تیره تر فکر کنین و رنگ چشم آبی و سبز هم نشون از تناسب رنگای روشن تر واسه شما داره.

نکته ی ۵: بعضی وقتا تجربه و قوانین سرانگشتی هم بد نیستن

  • بعضی وقتا هم انتخاب رنگی که در اختلاف با رنگ پوسته، نتیجه خوبی داره. مثلا اگه زمینه پوستی تیره و گرم دارین، رنگای سردتر و روشن رو امتحان کنین و بر عکس. البته انتخاب میزان و درجه اختلاف در هر صورت و مویی متفاوته و باید به اون دقت کرد. اگه رنگ پوست صورت تون خنثیه و رگهای مختلف رنگی در اون دیده نمی شه، خیلی خوش به حال تون هستش، چون هر رنگی به چهره تون می شینه.

بلوند سرد (خیلی روشن)

  • طیف رنگایی که بلوند روشن یا اصطلاحا سرد رو در برمی گیرد، شامل رنگ پلاتینی، یخی، نقره ای، خاکستری، شِنی و بِژه.

طیفای رنگی بلوند سرد یا همون خیلی روشن، واسه افراد با پوست سفید با زمینه های سرخ و قرمز مناسبه. چون رنگ یخی و سردِ طیفای بلوند می تونه قرمزی پوست رو خنثی کنه. کارشناسان فکر می کنن که اگه چشمان آبی یا خاکستری دارین هم بلوند سرد و خاکستری واسه تون انتخاب مناسبیه.

بلوند گرم (تیره)

  • طیفای این رنگ شامل طلایی، کاراملی، کهربایی و عسلیه.

پوستای روشن با زمینه سرد با رنگای گرمی مثل بلوند توت فرنگی، مِسی، عسلی و طلایی متناسب هستن. علاوه بر اینا، طیف رنگی بلوند گرم و تیره واسه افرادی که دارای زمینه پوستی زرد مایل به زیتونی هستن هم ترکیب خوبی هستش؛ در حالی که رنگایی مثل بلوند خاکستری واسه اینجور رنگ پوستایی بی حالی و رنگ پریدگی در صورت ایجاد می کنه. واسه پوستای تیره هم انتخاب رنگای روشن تر از طیفای رنگی مثل بلوند کاراملی مناسبه. این رنگ جلوه خاص و گیرایی داره.

قرمز سرد

  • قرمز خالص، قهوه ای مایل به قرمز تیره و قرمز بورگاندی از طیفای رنگی قرمز روشن هستن.

شاید به نظرتون کمی عجیب و غیرمعمول برسه اما رنگ قرمز مو واسه کسائی که پوست شون مایل به سرخیه، انتخاب خوبی هستش. پوست رنگ پریده با رگهایی از قرمز در اون با وجود اینجور رنگ مویی درخشش خاصی پیدا می کنه. کسائی که ترکیب رنگی پوست شون گرم با حالتی از رنگ هلوییه هم با انتخاب رنگ مو در موردای قرمز قشنگ می شن.

قرمز گرم

  • بلوند توت فرنگی، مسی، کهربایی، خرمایی، زنگاری از طیفای قرمز تیره هستن.

بلوند مایل به قرمز یا همون چیزی که آرایشگرها به اون بلوند توت فرنگی میگن واسه پوستای روشن و خنثی خیلی مناسبه. درواقع آرایشگر شما باید ترکیبی از رگهای گرم و سرد رو در ساخت رنگ درنظر بگیره تا نتیجه کار علاوه بر داشتن طیفی از رنگ کرم بازم گرمی رنگ مسی مایل به طلایی رو داشته باشه. اختلاف قرمز گرمِ ملایم با رنگای سرد در پوستای سفید پریده رنگ جالب هستش.

رنگ قرمز گرم و نورانی در ترکیب با پوستایی که حالت رنگ پریده دارن، خیلی جذاب می شه. رنگایی که در رده رنگی قرمز تیره هستن، به پوستای تیره تر حالت سبزرنگ القا می کنن. پس بهتره این افراد به جای رنگ قرمز از قهوه ای مایل به قرمز روشن استفاده کنن.

قهوه ای سرد

  • شکلاتی تیره، فندقی، قهوه ای مایل به قرمز و قهوه ای موکا از تیرهای رنگی قهوه ای روشن هستن.

انتخاب رنگ مو با زمینه های قهوه ای روشن خیلی رقابت برانگیز و حساسه. تقریبا همه طرفدار این رنگ هستن. رنگ قهوه ای روشن واسه کسائی که پوست تیره تری دارن، خاص و قشنگ می شه، چون به رگهای زردی موجود در پوست شون حالتی نورانی می ده. واسه زنانی که پوست تیره دارن و پوست شون در موردای رنگی سیاه و قهوه ای تیرهه، رنگ موی قهوه ای موکایی (یه جور قهوه ای که به رنگ قهوه موکاست) خیلی قشنگ و خیره کننده می شه؛ اگه رده هایی از هایلایت هم در اون قرار بگیره، دیگر عالی میشه.

قهوه ای گرم (تیره)

  • کاراملی، عسلی، قهوه ای مایل به طلایی، کهربایی، قهوه ای مایل به قرمز و دارچینی مثل طیفای رنگی در قهوه ای تیره هستن.

این رنگا مناسب کسائی هستن که نه پوستی سفید داره و نه تیره؛ این رنگ پوست بین دو طیف تیره و روشن قرار میگیره. با انتخاب این طیف رنگی، افراد با اینجور پوستی، از حالت رنگ پریدگی و بی حالی خارج می شن. مثلا خانومایی که رنگ پوست شون زمینه زرد مایل به زیتونی داره و اصطلاحا گندمی هستن، باید از رنگ موی قهوه ای کاراملی استفاده کنن، چون حالتی از زرد و زیتونی ترکیب زیبایی واسه شون میسازه. این رنگ روی موهایی که زمینه طبیعی تیره دارن خوب جواب می ده.

مشکی سرد (نه خیلی تیره)

  • مشکی خالص، رنگ اسپرسویی، آبی-مشکی و مشکی ملایم مثل طیفای این رنگه.

در دنیای رنگ مو، مشکی تنها یک گزینه ثابت و بی تنوع نیس، بلکه طیفای متنوعی از اون هست. علی خلاف میل تیرگی، حالت مشکی پرکلاغی در این رنگ وجود نداره. کسائی که خیلی خیلی سفید هستن با این رنگ مو حالت عجیب و نامتعارفی پیدا می کنن. شاید بهتره این رنگ رو به کسائی پیشنهاد کنیم که پوست شون نه خیلی سفیده و نه خیلی مشکی. یعنی همون گندمیای خودمون یا افرادی که پوست شون تیره تره، جز این افرادند. این رنگ از مشکی می تونه هالهای رنگی مختلفی رو به شکل ترکیبی در خود داشته باشه.

مشکی گرم (تیره)

  • قهوه ای تیره به رنگ موکای تیره و مشکی مایل به قهوه ای از طیفای رنگی مشکی گرمه.

انتخاب رنگ مو در این طیف واسه کسائی که پوست تیره دارن، فوق العاده قشنگ می شه. اگه می خواید مرزهای جذابیت رو با سرعت بیشتری درنوردید، بهتره به این طیف رنگی کمی زمینه شکلاتی اضافه کنین. افراد با پوست سفید هم که به دنبال رنگ موهای تیره تر هستن با انتخاب رنگ موی مشکی گرم نسبت به زمانی که از طیفای رنگی روشن تر استفاده می کنن، قشنگ تر به نظر می رسن.

رنگ موی پاستیلی

  • این رنگ مو طیف خاصی نداره و تنها و تنها از قلب شما پیروی می کنه.

آبی، نارنجی و انواع و اقسام رنگای عجیبی که تازگیا به دنیای مد راه پیدا کرده مثل رنگای پاستیلی به حساب بین. فقط باید نکات کلی رو در انتخاب این دست از رنگا هم درنظر داشته باشین. مثلا اینکه پوستای تیره تر، با رنگای روشن، صورت فرد رو بی حال نشون میدن؛ در حالی که رنگای تیره تر و پررنگ تر صورت رو سرحال تر می کنن. واسه پوستای برنزه هم میشه به سراغ رنگ موهای زنده تر و سرحال تری چون قرمز یاقوتی و ارغوانی رفت.

رنگ آبی هم واسه افرادی که تِم رنگی زرد (با درخششی به حالت طلایی) دارن، انتخاب مناسبیه. مهم ترین چیزی که در مورد این نوع از رنگای فانتزی باید به خاطر داشته باشین، اینه که با شست وشو خیلی سریع پاک می شن. واسه حفظ دووم این رنگا روی موها بهتره از شامپوهای محافظ موهای رنگ شده استفاده کنین.



]]>

انتخاب رنگ آشپزخانه؛ کدوم رنگ ها هنگام آشپزی به شما آرامش میدن؟

 

حتما شنیدین که میگن «آشپزخانه قلب هر خونه ایه.» واسه شما چه جوری؟ اولین چیزی که در هر آشپزخانه ای، کوچیک یا بزرگ فرقی نمی کنه، به چشم میاد، رنگ اینه. میدونید که رنگ آشپزخانه می تونه باعث شه که هم موقع آشپزی و هم زمان صرف غذا راحتی و آرامش بیشتری در محیط حس کنین؟ گفته می شه که رنگای خاکی، خنثیای گرم و رنگای روشن می تونن در ایجاد این حس مؤثر باشن. این رنگا نه تنها نور رو خوب درخشش میدن، بلکه هر وقت هم که قصد فروش یا اجاره ی منزل تون رو داشته باشین، خیال تون راحته که اینجور طیفایی به سلیقه ی خیلیا خوش می شینه. در این مطلب می خوایم از رازورمزهای انتخاب رنگ آشپزخانه واسه تون بگیم، پس با ما همراه باشین.

 

قوانین انتخاب رنگ آشپزخانه

در قوانین طراحی آشپزخانه معمولا پیشنهاد می شه که کمتر سراغ رنگای خیلی تیره، خنثیای سرد و بقیه رنگای سرد ازجمله طیفای آبی، سبز، ارغوانی، بنفش و دیگر رنگای هم خونواده برید، چون این رنگا اشتهابرانگیز نیستن و خیلی به درد آشپزخانه نمی خورند.

البته اینکه گفته شد، فقط پیشنهاده، چراکه انتخاب رنگ آشپزخانه درنهایت به سلیقه ی شخصی افراد بستگی داره. مثلا همونجوریکه در تصویر بالا می ببینن، رنگ مشکی آشپزخانه با استیل جزیره و رنگ سفید بار صبحانه خوری و چراغای آویز ترکیب مخالف جالبی رو رقم زده.

۱. خنثیای گرم

خیلیا می ترسن رنگی رو انتخاب کنن که بعدا از انتخابش پشیمون شن، اما معمولا اگه از طیفای میانیِ رنگای خنثی انتخاب کنین، خیال تون آسون تر هستش. شاید با خودتون بگید که رنگای خنثی خسته کننده ان، اما فقط کافیه این رنگا رو با رنگایی مثل قرمز، زرد یا نارنجی ترکیب کنین تا حس وحال گرم تری به خود بگیرن. برعکس، اگه رنگای خنثی رو با سبز، آبی یا بنفش ترکیب کنین، سرد می شن.

۲. طیفای قرمز

استفاده از رنگ قرمز در آشپرخانه شاید با سلیقه ی خیلیا جور درنیاید، اما اگه مشتاقید که آشپزخانه تون رو با چاشنی رنگا روح تازه ای ببخشین، قرمز انتخاب مناسبیه. مثلا در آشپزخانهایی که در اونا بیشتر از رنگای تیره استفاده شده، تزریق رنگ قرمز می تونه تیرگی و دل مردگی محیط رو ازبین ببره. یا مثلا اگه در آشپزخانه ای بیشتر از رنگای خاکستری و وسایل استیل استفاده شده، استفاده ی هم زمان از رنگ قرمز می تونه نقطه کانونی خوش منظره ای رو مقابل چشمان تون رقم بزنه.

اما قرمزکردن آشپزخانه تاحدی که در تصویر بالا می ببینن، خطر بزرگیه. اگه اصرار دارین که این همه رنگ قرمز رو یک جا به آشپزخانه تون بیارین، کمه کم این کار رو درست و اصولی بکنین.

۳. طیفای قهوه ای پررنگ

قهوه ای ازجمله رنگای خاکی و یادآور محل رویش خوراکیا در دل زمینه. این رنگ واسه کسائی که علاقه ای به رنگای خنثی ندارن، می تونه علی خلاف میل خنثی بودنش انتخاب مطمئنی باشه. رنگای زیادی رو می تونین با قهوه ای ترکیب کنین. مثلا در تصویر بالا رنگ قهوه ای مایل به قرمز دیوارها با قهوه ای تیره تر کابینتا هماهنگی خوبی داره. حتی رنگ سبز جزیره هم با محیط جور درآمدهه. اگه تابه حال از قهوه ای بیزار بودین و حالا میل دارین که این رنگ رو به آشپزخانه تون بیارین، شاید بد باشه که از یک قهوه ای تیره استفاده کنین.

۴. سراسر سفید

سراسر سفید یعنی کابینتا، دیوارها، سقف، پیشخوان و هر چیز دیگری که در آشپزخانه پیداست، همه سفید باشن. کابینتای سفید اِم دی اِف ترموفیل می تونن ظاهر خیلی خوبی به آشپزخانه ببخشند. اگه می خواید آشپزخانه ی سفیدتان برابر تصویر بالا ظاهر مدرن تری به خود بگیره، از صندلیای اُپِن سفید، ساعت دیواری سفید و چند وسیله سفید روی کابینتا استفاده کنین. همونجوریکه در تصویر می ببینن، چراغای آویز مخروطیِ استیل ظاهر مدرن آشپزخانه رو تکمیل کردن.

۵. طیفای زرد ملایم

خیلی از طراحان داخلی موافق ان که زرد روشن در آشپزخانه رنگ بَرَنده ایه. این رنگ رو نه تنها بیشتر سلیقها پسند می کردن، بلکه مکمل بیشتر انواع کابینتای چوبیه. رنگای طیف زرد درست مثل طیفای سفید بیشترین حد نور محیط رو درخشش میدن و واسه خیلیا حس بیمارستانی رنگ سفید رو ندارن. طیفای پررنگ تر زرد درصورتی که با کمی مشکی ترکیب شن، حس وحال آشپزخانهای سنتی و سنتی رو القا می کنن و درعین حال توناژ قوی خود رو هم حفظ می کنن.

۶. طیفای آبی

آبی معمولا رنگ خیلی مناسبی واسه آشپزخانه نیس، چون گفته می شه که رنگ آبی به تحریک و افزایش اشتها کمکی نمی کنه. با این حال استفاده ی محدود از طیف درست این رنگ در آشپزخانهای کوچیک می تونه فضای مطبوع و دل نشینی رو واسه آبی دوستان رقم بزنه. پس اگه از این رنگ در حد جسته گریخته یا به عنوان یک رنگ تأکیدی استفاده شه، می تونه رنگ مقبولی واسه آشپزخانه باشه.



]]>

جمع شدن سرمایه چیه و چه نقشی در کشورهای درحال پیشرفت داره؟ "

جمع شدن سرمایه چیه و چه نقشی در کشورهای درحال پیشرفت داره؟ “

سرمایه نقش خیلی مهمی در سیستم تولید کننده مدرن اجرا می کنه. حتی تصور تولید بی سرمایه هم سخته. طبیعت نمیتونه جنسا و مواد رو واسه آدم فراهم کنه، مگه اینکه اون وسیله و ماشین آلات لازم واسه درآورده معدن، کشاورزی، جنگل داری، ماهیگیری و… رو داشته باشه. اگه آدم مجبور بود با دست خالی روی زمین کار کنه، استفاده خیلی پایین بود. حتی آدمای راحت هم واسه تولید، از وسیله و وسایل کمک می گرفتن. اونا از وسیله راحت ای مثل سنگ نوک تیز واسه شکار استفاده می کردن. همراه ما باشین، در این مقاله می خواهیم درباره جمع شدن سرمایه صحبت کنیم.

 

با رشد فناوری و ویژه کاری، سرمایه هم سخت تر شده و از نوع عالی و پیشرفتهه. با کمک سرمایه، جنسای بیشتری تولید می شن. درحقیقت استفاده بیشترِ اقتصادهای پیشرفت یافته مثل آمریکا، بیشتر به خاطر استفاده ی گسترده ی اونا از سرمایه، مثل ماشین آلات، وسیله و وسایل در مراحل تولیده. سرمایه استفاده کارگر رو خیلی افزایش داده و به خاطر این باعث پیشرفتِ کل اقتصاد می شه.

بی ساخت و استفاده ی ماشین آلات صنعتی، ساخت وسیله و وسایل کشاورزی، ساخت سدها، پلا، کارخانه ها، راه ها، راه آهنا، هواپیماها، کشتیا، بندرها و غیره، که همه سرمایه حساب می شن، پیشرفت ی اقتصادی زیادی ممکن نیس. همه این جنسای سرمایه ای وسیله تولیدی ساخت بشر هستن و ظرفیت استفادهِ اقتصاد رو افزایش میدن.

پس جمع شدن سالیانه ی جنسای سرمایه ای، تولید یا درآمد ملی رو به میزان زیادی افزایش می ده. جمع شدن سرمایه واسه فراهم آوردنِ وسیله و وسایلِ تولید ضروریه. اگه جمعیت افزایش پیدا کنه و هیچ جمع شدن سرمایه خالصی اتفاق نیفتد، این جمعیت افزایش یافته نخواهد تونست وسایل، ماشین آلات و بقیه وسیله تولید رو به دست بیاره که درنتیجه ظرفیت تولیدش شدیدا تحت اثر قرار خواهد گرفت.

علاوه بر این، جمع شدن سرمایه، استفاده از روشای غیرمستقیم تولید رو هم ممکن میسازن که استفاده کارگران رو خیلی افزایش میدن. کارگر طی این روشای غیرمستقیم تولید، به جای کار با دستان خالی، با کمک وسیله تولیدی، دستگاه ها و ماشین آلات بیشتری کار می کنن.

تعدادی کارگر و بقیه منابع تولیدی، تحت این روشای غیرمستقیم، اول در تولید جنسای سرمایه ای استفاده کرده می شن و بعد با کمک این جنسای سرمایه ای، کارگران دیگری جنسای مصرفی رو تولید می کنن. هر قدر میزان غیرمستقیم بودن این روشای تولیدی بیشتر باشن، استفاده و موثری اونا هم بیشتر می شه.

اما همونجوریکه در بالا دیدیم، واسه استفاده از روشای غیرمستقیم تولید، سرمایه باید جمع شدن شه. پس می بینیم که جمع شدن سرمایه استفاده از روشای غیرمستقیم تولید رو ممکن می سازه و درنتیجه تولید ملی رو خیلی افزایش می ده و در افزایش سرعت رشد اقتصادی هم مفیده.

علاوه بر این، استفادهِ کارگران به مقدار سرمایه به ازای هر کارگر هم بستگی داره. هرچقدر مقدار سرمایه به ازای کارگر بیشتر باشه، استفاده کارگران هم بیشتر می شه. البته فقط جمع شدن سرمایه نیس که مقدار سرمایه به ازای هر کارگر رو افزایش می ده.

سرمایه به ازای کارگر وقتی زیاد می شه که میزان جمع شدن سرمایه بیشتر از میزان رشد جمعیت باشه. با افزایش سرمایه به ازای کارگر، استفاده کارگران هم زیاد می شه که منجربه افزایش تولید و درآمد ملی می شه. پس، جمع شدن سرمایه با افزایش استفاده کارگران، نقش مهمی در رشد اقتصادی اجرا می کنه.

از دیدِ رشد اقتصادی، تشکیل سرمایه به این خاطر که باعث تولید در اندازه بزرگ تر و ویژه کاری بیشتری می شه هم از اهمیت برخورداره. پس، با جمع شدن سرمایه، امتیازات تولید در اندازه بزرگ تر و ویژه کاری هم حاصل می شه.

امتیاز تولید در اندازه بزرگ تر و ویژه کاری اینه که خروجی و استفاده رو خیلی افزایش و درنتیجه هزینه تولید هر واحد رو کاهش میدن. بی وجود جمع شدن سرمایه کافی، نه اندازه تولید می تونه زیاد شه و نه ویژه کاری و تقسیم کار در مراحل تولید امکان پذیره. به خاطر این، جمع شدن سرمایه با بزرگ کردن اندازه تولید و ویژه کاری، باعث افزایش استفاده، تولید و رشد اقتصادی می شه.

روش دیگری که جمع شدن سرمایه از اون راه به رشد کمک می کنه، اینه که پیشرفت فناورانه ی اقتصاد رو ممکن می سازه. فناور یای مختلف به انواع مختلفِ جنسای سرمایه ای نیاز دارن. پس وقتی فناوری برتر و بهتری ایجاد می شه، فقط در صورتی میشه واسه تولید از اون استفاده کرد که اون فناوری در جنسای سرمایه ای نهادینه باشه، که اگه جنسای سرمایه ای طبق اون فناوری ساخته شده باشن، همین گونه هم هستش. پس بی جمع شدن سرمایه، پیشرفت فناورانه ای نمیشه داشت.

اگه جمع شدن سرمایه ای نباشه، اختراعات و اکتشافات جور واجور جدید استفاده ای واسه تولید ندارن. پس آشکاره که جمع شدن سرمایه، پیشرفت فناورانه رو در کشور پیشرفت می ده و از این راه رشد اقتصادی کشور رو سرعت می بخشه.

یکی دیگر از نقشای مهم اقتصادیِ تشکیل سرمایه، ایجاد فرصتای شغلی در کشوره. تشکیل سرمایه در دو مرحله فرصتای شغلی ایجاد می کنه. اول، وقتی سرمایه تولید می شه، واسه ساخت سرمایه هایی مثل ماشین آلات، کارخانه ها، سدها، امور آبیاری و…، باید تعدادی کارگر استفاده کرده شن. دوم، وقتی سرمایه باید واسه تولید جنسای آینده استفاده شه، افراد بیشتری باید استفاده کرده شن.

یعنی، کارگران زیادی باید واسه تولید کالا با کمک ماشین آلات، کارخانه و… استفاده کرده شن. پس میشه دید همین طور که تشکیل سرمایه در اقتصاد بیشتر می شه، فرصتای شغلی هم افزایش پیدا می کنن.

حالا اگه جمعیت سریع تر از افزایشِ سرمایه رشد کنه، این افزودگی نمیتونه جذب استخدام تولید کننده شه، چون وسیله تولید کافی واسه اجراِ اونا وجود نداره. این منجربه بیکاری می شه. میزان تشکیل سرمایه باید به اندازه کافی بالا نگه داشته شه تا فرصتای شغلی بیشتر شن تا درنتیجه ی رشد جمعیت، این افزودگی نیروی کار کشور رو جذب کنن.

در هند، جمع شدن سرمایه با سرعت کافی رشد نداشته که بتونه با سرعت رشد جمعیت برابری کنه. به همین خاطره که جمعیت بیکار خیلی زیادی هم در مناطق شهری و هم در مناطق روستایی هست. راه حل اساسی واسه این مشکلِ بیکاری، افزایش سرعت میزان تشکیل سرمایه تا فرصتای شغلی هم بیشتر شن.

منابع مهم تشکیل سرمایه

درادامه به شش منبع مهم واسه تشکیل سرمایه اشاره می شه.

۱. پس انداز

میزان پس انداز در کشورهای کمترتوسعه یافته، به خاطر پایین بودنِ درآمد سرانه، خیلی پایینه. دو نوع پس انداز هست، پس انداز خانوار و پس انداز کسب وکار. پس انداز خانوار یعنی پس انداز پول به شکل داوطلبانه که واسه سرمایه گذاری بیشتر استفاده می شه. در کشورهای کمترتوسعه یافته، میزان پس انداز بین ۱۰ تا ۱۴ درصد از درآمد سالیانهه.

۲. مالیات

دولت مالیات رو بر همه مردم اعمال کرده و این درآمد واسه سرمایه گذاری استفاده می شه. این مالیاتا، پس انداز اجباری نامیده می شن.

۳. قرض دولتی

بعضی وقتا دولت از مردم قرض میگیره و اونو واسه سرمایه گذاری استفاده می کنه. این منبع مهمی واسه تشکیل سرمایه.

۴. استفاده از منابع بی حرکت

دولت با استفاده از منابع بی حرکت، تولید و سرمایه گذاری رو افزایش می ده. مثلا در کشورهای کمترتوسعه یافته، زمینای زیادی بازم بایر هستن که می تونن با اجراِ افراد بیکار کشت شن و نقش تشکیل سرمایه می تونه زیاد شه.

۵. تأمین پولی از راه کسر بودجه

کشورهای فقیر واسه افزایش میزان سرمایه گذاری در کشور، معمولا از تامین پولی از راه کسر بودجه استفاده می کنن. با استفاده از این سیاست، منابع بیکار استفاده کرده می شه و پس اندازه ها واسه تشکیل سرمایه ایجاد می شن.

۶. کمک خارجی

کشورهای درحال پیشرفت، واسه افزایش تشکیل سرمایه داخل کشور، از خارج کشور هم قرض می گیرن. این کمکا از چند منبع قابل دریافته. بعضی وقتا دولت از خارجِ کشور و بعضی وقتا از داخل کشور، از مؤسسهای پولی بین المللی مثل صندوق بین المللی پول (IMF)، بانک بین المللی بازسازی و پیشرفت (IBRD) و آژانسای سازمان ملل هم قرض میگیره.

پیش برد تشکیل سرمایه یا جمع شدن سرمایه

به خاطر افزایش میزان تشکیل سرمایه در کشورهای کمترتوسعه یافته این اقدامات رو میشه انجام داد:

۱. افزایش مؤسسهای پولی

دولتای کشورهای فقیر باید شعبهای بانکا رو در مناطق روستایی افزایش دن تا روستاییا هم بتونن به جای نگهداری پول در خونه، اونو در بانکا سپرده گذاری کنن. مؤسسهای پولی خصوصی که پایه های مناسبی دارن، باید اجازه داشته باشن نقش خود رو اجرا کنن.

۲. ارائه طرحای تشویق کننده واسه مردم

دولت واسه تشویق به پس انداز، باید طرحای پس انداز متنوعی معرفی کنه تا مردم جذب شن. میزان سود بیشتر هم مردم رو جذب می کنه. وقتی میزان پس انداز بالا برود، میزان سرمایه گذاری زیاد می شه.

۳. فرصتای سرمایه گذاری

دولت باید فرصتای سرمایه گذاری در کشور رو زیاد کنه و نباید ترسی از ملی سازی وجود داشته باشه. این میزان سرمایه گذاری رو افزایش می ده. محیط مناسب هم واسه تشکیل سرمایه واجبه.

۴. افزایش مالیات

دولت می تونه مالیات رو زیاد کنه و این درآمد می تونه واسه سرمایه گذاری استفاده شه. اما افزایش مالیات نباید منجربه کاهش سرمایه گذاری شه.

۵. محدود کردن واردات

دولت باید واردات جنسای مصرفی رو محدود کنه. درنتیجه میزان مصرف کاهش پیدا میکنه و پس انداز افزایش پیدا می کنه. این باعث افزایش سرمایه گذاری در کشور می شه.

۶. افزایش صادرات

با افزایش صادرات، دولت می تونه ارز خارجی به دست بیاره و واسه واردات جنسای سرمایه ای استفاده کنه.

۷. صرفه جویی در مخارج غیرمولد

دولت باید مخارج غیرمولد رو کاهش و میزان سرمایه گذاری رو زیاد کنه. هزینه های اداری و دفاعی می تونن کم بشن تا سرمایه گذاری بیشتر شه.

۸. استفاده از کمکای خارجی

استفاده از کمکای خارجی هم واسه افزایش میزان تشکیل سرمایه خیلی خوبه. اما اگه درست از اون استفاده نشه، تبدیل به بلا می شه. در بیشتر کشورهای درحال پیشرفت، بار همین بدهیا دلیل کلی ی سرمایه گذاری اندکه.

۹. افزایش اشتغال

در کشورهای کمترتوسعه یافته نیروی انسانی مازاد نیازه. اگه واسه مقاصد تولید کننده از اون استفاده کنیم، می تونه میزان سرمایه گذاری رو زیاد کنه. دولت می تونه طرحای رفاه اجتماعی متنوعی رو معرفی کنین و میزان اشتغال رو زیاد کنه.

۱۰. افزایش سرمایه گذاری خارجی

دولت واسه افزایش میزان تشکیل سرمایه، باید از خارجیا دعوت کنه. الان بیشتر کشورهای درحال پیشرفت تشویق کنندهای متنوعی هم به خارجیا ارائه میدن تا میزان سرمایه گذاری در کشورشون رو افزایش دن.



]]>

لینک های برگزیده

بازارگرایی

روغن خراطین اصل

نوآوران علم 
گزیده ها 
رژیم غذایی سفت و سخت 
فایل های پایان نامه ها 
فضای مجازی
فروشگاه آرتین فایل
راستین فایل
فروش فایل سنجش و دانش
فروش قالب وردپرس 
زنجیره تامین
علف کش متری
پیش آیندهای مؤثر بر ساخت و سازهای غیر مجاز
مشتری‌مداری 
موضوع تجسس
دانلود مقاله