FEV/FVC < 70%
FEV< 80%
علائم انسداد پس از مصرف بروکودیلاتورهای کوتاه اثر بهبود نمی‌یابد و تغییری در ۱ FEV پیش‌بینی شده ایجاد نمی‌شود و هم چنان کمتر از ۸۰% باقی می‌ماند. این قسمت به تشخیص افتراقی آسم از COPD کمک می‌کند. طبقه‌بندی بیماری بر اساس اسپیرومتری هم به صورت زیر می‌باشد (۶۴):
جدول ۲-۴-۳٫ درجه‌بندی شدت محدودیت جریان هوا در COPD (بر اساس FEV1 بعد از تجویز برونکودیلاتور):

تشخیص با FEV1/FVC < 0.7
۱ خفیف %۸۰ ≤ FEV1 انتظار
۲ متوسط %۵۰ ≤ FEV1<%80
۳ شدید %۳۰≤ FEV1< %50
۴ خیلی شدید FEV1< %30

 
 
۲-۴-۷٫ درمان
درمان شناخته شده‌ای برای COPD وجود ندارد، اما نشانه‌های آن قابل درمان بوده و پیشرفت آن قابل کم شدن است. تنها معیاری که کاهش مرگ‌ و میر را نشان داده است ترک سیگار و استفاده از اکسیژن اضافی است. ترک سیگار خطر مرگ را تا ۱۸% کاهش می‌دهد. توصیه‌های دیگر شامل این موارد می‌شود (۶۴):
۲-۴-۷-۱٫ واکسیناسیون
واکسیناسیون آنفولانزا یک بار در سال، واکسیناسیون پنوموکوک هر پنج سال (۶۴).
۲-۴-۷-۲٫ ورزش
توانبخشی ریوی یک برنامه ورزشی، مدیریت بیماری و مشورتی است که به منظور کمک به فرد تنظیم شده است. ثابت شده است توانبخشی ریوی در افرادی که به تازگی در آنها بیماری شدت گرفته باعث بهبود کلی کیفیت زندگی و توانایی ورزش و کاهش مرگ‌ و میر شده است. این برنامه همچنین حس کنترلی که فرد در برابر بیماری خود دارد و همچنین احساسات بیماران را بهبود بخشیده است. به نظر می‌رسد فعالیت‌های مربوط به داخل دادن هوا به ریه نقش چندانی در این موارد ندارد. وزن زیاد یا کم می‌تواند بر نشانه‌های بیماری، میزان ناتوانی و تشخیص COPD تأثیر بگذارد. افرادی دچار COPD که وزن کمی دارند می‌توانند به وسیله افزایش دریافتی کالری، قدرت عضله‌های تنفسی خود را افزایش دهند. این امر با ترکیب با ورزش منظم یا برنامه توانبخشی ریوی می‌تواند منجر به بهبود علائم COPD شود. تغذیه مکمل برای افراد دچار سوء تغذیه مؤثر است (۶۴).

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  jemo.ir  مراجعه نمایید.