اعتیاد افزون بر زیانهای جدی و خطرناک جسمی از قبیل ابتلا به بیماریهای عفونی واگیردار، عوارض و پیامدهای ناگوار اجتماعی و اقتصادی از جمله افزایش جرایم وابسته به مواد مخدر و هدر رفتن سرمایه های کلان مادی کشور را نیز به دنبال دارد. هزینه های مالی، اجتماعی و اتلاف نیروی انسانی ناشی از اعتیاد جرایم، فقط محدود به فرد معتاد نمی شود. هزینه های اقتصادی که به جامعه تحمیل می شود نظیر هزینه های بهداشتی، درگیر شدن نیروی انتظامی، و قضایی ، افزایش نرخ بیمه و تأمین اجتماعی، آزار و اذیت بستگان و … اثرات بسیار منفی بر جای می گذارد؛ اعتیاد همچنین موجب استهلاک سرمایه های اجتماعی و مادی جامعه می شود؛ «خسارت مادی اعتیاد مستقیم و غیر مستقیم، سالانه بین ۳ تا ۷ میلیارد دلار برآورد شده است». (محمد رهامی، نگرشی بر جرم انگاری اعتیاد، پایان نامه؛ دانشگاه علوم انتظامی امین، بهار ۱۳۹۳، ص۲۲)
۲-کاهش امنیت اخلاقی و اجتماعی
استعمال مواد مخدر را باید تشویقی قوی برای ارتکاب رفتارهای ضد اجتماعی دانست. همچنین میان استعمال مواد و ارتکاب بزه به ویژه بزه های خشونت بار وابستگی مستقیم وجود دارد. مصرف مواد میزان مقاومت فرد را در برابر انواع رفتارهای نسنجیده و پرخاشگرانه کاهش می دهد و از این طریق منجر به افزایش رفتارهای ضد اجتماعی می شود. استعمال مواد مخدر، به سبب هزینه بر و کجروانه بودن جایگاه اجتماعی آن، عامل شتاب دهنده یا تقویت کننده کجروی به ویژه در بزه های علیه اموال است.«بر حسب آخرین آمار در سال ۸۰ به طور متوسط در هر روز، ۶۷۵ نفر و به عبارتی در هر ۲ دقیقه ، ۱ نفر به جرم مواد مخدر روانه زندانهای کشور شده است. البته خرده فروش ها بیشترین جمعیت کیفری زندانها را تشکیل می دهند و ۶۱ درصد نیز فاقد سابقه کیفری بوده اند. نتایج تحقیقات نشان می دهد که ۶۸ درصد مبتلایان به ایدز، ۱۰ درصد مجرمین جرایم مالی، ۳۰ درصد جرایم منکراتی،‌۲۵ درصد قتل ها، ۲۷ درصد قاچاق کالاها و هم چنین شمار نسبتاً زیادی از سرقت ها، فراریان از منزل، اقدام کنندگان به خود کشی، روسپی ها و … به شکل مستقیم یا غیر مستقیم به مسأله مواد مخدر خصوصاً اعتیاد مردان برمی گردد». (اسعدی سید حسن، برگرفته از پیشگیری از اعتیاد، صص۱۳-۱۲)
۳-استحاله فرهنگی و سیاسی
اعتیاد می تواند استحاله فرهنگی و سیاسی جامعه را در پی داشته باشد، زیرا جامعه معتاد، در مقابل بیگانگان احساس ضعف ، ناتوانی و بی قدرتی می کند و در عرصه سیاسی فاقد اقتدار و تصمیم سازی است و نمی تواند از حیثیت، شرافت و ثروت خود حراست کند. در عرصه فرهنگی نیز دچار از خود بیگانگی ، بی هویتی و ضعف انسجام و همبستگی اجتماعی می شود. (محمد رهامی، نگرشی بر جرم انگاری اعتیاد، پایان نامه؛ دانشگاه علوم انتظامی امین، بهار ۱۳۹۳، ص۲۳)
گفتار پنجم: شناسایی ابزار مصرف مواد
هدف از آشنایی با ابزار مصرف مواد، افزایش توانایی در شناسایی مبتلایان احتمالی به اعتیاد در محیط زندگی است. همچنین آموزش این موارد به والدین، برای هشیاری بیشتر آنان و تشخیص زودهنگام مصرف مواد توسط فرزندانشان اهمیت دارد. روشهای مصرف مواد کاملاً تابع فرد و شرایط محیطی است. این روشها متعدد هستند و معمولاً از وسایل بسیار ساده و در دسترس، که به طور طبیعی در همه جا وجود دارد، استفاده می شود.
ابزارهاییکه وجود آنها می تواند حاکی از مصرف مواد مخدر باشد عبارت اند از:

  • وافور، قلیان،‌چپق، پیپ، انبر کوچک
  • سیخ، میله، سنجاق باز شده و سوزنهایی که سر آنها سیاه شده باشد
  • قوطی کنسرو یا شیشه مربا که در آن سوراخ باشد و قوطی های روغن که بالای آن تنگ شده باشد
  • سرنگ های مستعمل، قطره چکان
  • زرورق پاکت سیگار که باز و پهن شده باشد، اسکناسهای لوله شده
  • لوله هایی به طول حدود ۲۰ سانتی متر از جنس های مختلف به ویژه کاغذ، مقوا، چوب، نی، لوله های حصیری، لوله خودکار
  • قاشق غذاخوری و چای خوری سیاه شده
  • تکه های پلاستیک و کاغذ در اندازه های حدود ۱۵*۱۵ سانتی متر
  • تکه های دستمال کاغذی، پنبه، اسفنج، فیلتر سیگار که گوشه های آن سوخته باشد
  • آب لیمو، جوهر لیمو، لیمو ترش در اتاق یا محل های غیر معمول
  • پوکه های آمپول

بند اول:انواع مواد، اشکال و شیوه های مصرف، علایم و عوارض مصرف،‌علائم ترک
مواد اعتیاد آور انواع بسیار متنوعی دارند و معمولاً در یازده گروه طبقه بندی می شوند. در این قسمت به آن دسته از مواد اعتیاد آور غیر قانونی که مصرف آنها در کشور ما شایع است و یا اخیراً شیوع بیشتری پیدا کرده است اشاره می شود.
۱-مواد افیونی
کلیه موادی که مستقیماً از شیره گیاه خشخاش به دست می آیند و یا به طور صناعی از این ماده تولید می شوند، مواد افیونی نام دارند. مواد افیونی شایع ترین مواد غیر قانونی مورد مصرف در کشور ما می باشند.
۲-تریاک
تریاک شیره خشک شده گیاهی به نام خشخاش است که منشأ مواد اعتیاد آور گوناگونی مانند سوخته، شیره، کدئین، مرفین، پتیدین، هروئین، متادون، دیفنوکسیلات، بوپره نورفین و … می باشد.
تریاک معمولاً به رنگ قهوه ای سیر و دارای قوامی خمیری است که بویی شبیه به آمونیاک یا ادرار مانده دارد و هنگام سوختن بوی خاصی شبیه چسب دو قلو می دهد. بسته بندی آن معمولاً به شکل لول یا حبه قند و تکه های بزرگ آن مشابه قطعه بریده شده کیک می باشد. گاهی نیز به شکل قرص های

دانلود کامل پایان نامه در سایت pifo.ir موجود است.

قهوه ای رنگ تهیه می شود.
۳-سوخته تریاک
از مصرف تدخینی(کشیدن) تریاک، ماده ای به رنگ قهوه ای سوخته و براق به دست می آید که «سوخته» نام دارد. بعضی از افراد سوخته را در آب حل کرده و محلول به دست آمده را که شربت بنفش رنگی است می نوشند. این شربت را «شربت سوخته» یا «آب سوخته» می نامند.
۴-شیره تریاک
سوخته تریاک را در آب حل می کنند و می جوشانند. سپس آن را از صافی عبور می دهند. آنچه باقی می ماند «تفاله» نام دارد. محلول حاصل را مجدداً حرارت می دهند. با این کار ماده خمیری و سفت و غلیظی به رنگ قهوه ای روشن بدست می آید که «شیره» نام دارد.
روشهای مصرف
۱- تدخین ـ خوردن ـ تزریق
۵-مرفین
مرفین یکی از ترکیبات تریاک است. مرفین معمولاً به صورت پودری نرم به رنگ سفید یا کرم، بدون بو و تلخ مزه است. گاهی نیز ممکن است به رنگ قرمز آجری دیده شود.