دانلود پایان نامه

ا بر اساس نتایج گونزالز و همکاران]54[، پترولنگر و همکاران]90[ در شرایط تنش، گیاه دچار صدمه شده و برای ادامه حیات خود میزان تولید ترکیبات ثانویه خود را افزایش میدهد که این ترکیبات می توانند از صدمات ناشی از رادیکالهای آزاد جلوگیری کنند.گیاهانی که فعالیت دارای ماده موثره بیشتری(مقدار فنول تام) از لحاظ دارویی قویتر هستند پس میتوان گفت با برداشت گونه pachycephala .A( 05/175 میلی گرم تانیک اسید بر گرم ماده خشک) بیشترین ماده مؤثره بدست میآید(جدول3-8).

2) فصل تابستان: در تابستان تغییرات بسیار بود و گونه nobilis.A با 11/71 میلی گرم تانیک اسید بر گرم ماده خشک مقدار بیشتری فنول تام داشت. گونه aucherii .A با 36/30 میلی گرم تانیک اسید بر گرم ماده خشک کمترین مقدار بود. تفاوت مقدار فنول تام در داخل گونهها نیز بارز بود، به طوریکه ژنوتیپ 71pA با mgt/gdm01/68 از گونه pachycephala .A نسبت به ژنوتییپ16AP با mgt/gdm79/20 دارای فنول تام بیشتری بود. درگونه A. filipendulina (Afc با mgt/gdm43/28 و Af26 با mgt/gdm 60/39) مقدار فنول تام با 01/34 میلی گرم تانیک اسید بر گرم ماده خشک از میانگین آن در تابستان (mgt/gdm 98/48) پایین تر بود. اختلاف در گونه A. millefolium بارز بود و ژنوتیپ AmlitR با 30/87 میلی گرم تانیک اسید بر گرم ماده خشک مقدار بیشتری نسبت به Amuk (mgt/gdm 08/39) و Am35 (mgt/gdm 73/50) نشان داد. مقدار فنول تام گونه A. tenuifolia با 41/54 میلی گرم تانیک اسید بر گرم ماده خشک از میانگین آن در تابستان (mgt/gdm 98/48) بالاتر بود. پس میتوان گفت با برداشت گونه nobilis.A ( 11/71 میلی گرم تانیک اسید بر گرم ماده خشک) در این فصل بیشترین ماده مؤثره بدست میآید. در گیاهان مختلف میزان تجمع ترکیبات فنولیک به دلیل اختلاف در مقاومت گیاه به تنشهای محیطی متفاوت است. گیاه گونه aucherii .A با 36/30 میلی گرم تانیک اسید بر گرم ماده خشک میزان کمتری تحت تنش قرار گرفته است (جدول3-8).

3) فصل پاییز: در پاییز میزان فنول تام کاهش یافت و گونههای aucherii .A (mgt/gdm78/15) و A. tenuifolia (mgt/gdm 50/15) کمترین مقدار را در این فصل داشتند. گونه A. filipendulina (Afc با mgt/gdm90/42 و Af26 با mgt/gdm 78/20) با 84/31 میلی گرم تانیک اسید بر گرم ماده خشک از میانگین پاییز (mgt/gdm 50/23) بالاتر بود. تفاوت مقدار فنول تام در داخل گونهها نیز در پاییز بارز بود، به طوریکه ژنوتیپ 16AP با mgt/gdm67/30 از گونه pachycephala .A نسبت به ژنوتیپ71pA با mgt/gdm15/12 دارای فنول تام بیشتری بود. درگونه A. filipendulina (Afc با mgt/gdm90/42 و Af26 با mgt/gdm 78/20) مقدار فنول تام با 84/31 میلی گرم تانیک اسید بر گرم ماده خشک از میانگین آن در پاییز(mgt/gdm 50/23) بالاتر بود. تفاوت زیادی در گونه A. millefolium وجود نداشت، و ژنوتیپ Am35 با 02/28 میلی گرم تانیک اسید بر گرم ماده خشک مقدار بیشتری نسبت به Amuk (mgt/gdm 70/21) و AmlitR (mgt/gdm 42/19) نشان داد. مقدار فنول تام گونه nobilis.A با 10/28 میلی گرم تانیک اسید بر گرم ماده خشک از میانگین آن در پاییز (mgt/gdm 50/23) بالاتر بود. در زمستان ژنوتیپهای AmlitR، 71pA و At31 از بین رفتند (جدول3-8).

4) فصل زمستان: به واسطه تغییر فصل به زمستان میزان فنول تام کاهش یافت و گونه aucherii .A (mgt/gdm66/19) کمترین مقدار را در این فصل داشت. مقدار فنول تام گونه nobilis.A با 72/41 میلی گرم تانیک اسید بر گرم ماده خشک بالاترین مقدار فنول در زمستان بود. تفاوت در داخل گونهها نیز وجود داشت وژنوتیپ 16AP با mgt/gdm23/31 (pachycephala .A) از میانگین آن در زمستان (mgt/gdm 50/21) بالاتر بود. در گونه A. millefolium نیز ژنوتیپها (Am35 باmgt/gdm 10/36 و Amuk باmgt/gdm 48/27 ) فنول تام بیشتری نسبت به میانگین فصل (mgt/gdm 50/21) داشتند. سن بافت در میزان فنول تام موجود در گیاه بسیار پراهمیت است. سای و همکاران[40] مشاهده کردند که گیاه تحت تنش آب میزان فنول تام آن افزایش مییابد هچنین دام و همکاران[43] نشان دادند که میزان آلکالوئیدها طی مکانیسم تخریب برگها در Cynoglossum officinale بیشتر می شود. همچنین هاربووی و بالنتین[49] گزارش کردند که شرایط آفتابی و افزایش طول روز سبب سنتز بیشتر فنولها میشود. نتایج بدست آمده نشان داد که میزان فنول تام در فصل بهار و تابستان بیشتر و طی فصول سرد کمتر شده است. برای بدست آوردن بیشترین میزان فنول تام برداشت در بهار و تابستان میتواند انجام شود(جدول3-8).

مطلب مرتبط :   پایان نامه رایگان با موضوعسابقه خدمت، سطح معنادار، کارکنان زن، طرح پژوهش

3-2-2-گل
مقایسه میانگین دادهها در فصل بهار و تابستان نشان دادکه فنول تام اندازه گیری شده باروش فولین- سیوکالتو در گل تفاوت معناداری بین ژنوتیپها داشت. در برخی ژنوتیپها (Aau51، At31 و Af26 ) به دلیل نداشتن گل برآورد نشد. ژنوتیپ AmlitR (mgt/gdm 96/166) از گونه A. millefolium بیشترین میزان فنول تام فصل بهار و تابستان نشان داد. تفاوت در داخل گونهها نیز بسیار بود به طوریکه ژنوتیپ AmlitR (mgt/gdm 49/120) از گونه A. millefolium دارای مقدار فنول تام بیشتری در گل، نسبت به باقی ژنوتیپها (Am35 باmgt/gdm 49/64 و Amuk باmgt/gdm 01/53 ) بود. در گونه pachycephala .A ژنوتیپها (71pA با mgt/gdm75/ 85 و 16AP با mgt/gdm 67/34)تفاوت معناداری داشتند. گونههای nobilis.A با 38/52 میلی گرم تانیک اسید بر گرم ماده خشک و A. Filipendulina (Afc با mgt/gdm84/45) دارای میانگین کمتری نسبت به میانگین فصل بهار (mgt/gdm24/ 65) نشان دادند. در تابستان تغییرات بسیار بود مقدار فنول تام در گل با تغییر فصل افزایش یافت به طوریکه گونه A. Millefolium دارای مقدار فنول تام بالاتری را نشان داد. گونه pachycephala .A مقدار فنول تام کمتری را داشت. تفاوت در داخل گونهها نیز بارز بود در گونه A. Millefolium ژنوتیپ AmlitR (mgt/gdm 42/213) مقدار فنول تام بالاتری را نسبت به Am35 باmgt/gdm 71/28 و Amuk باmgt/gdm 51/96را نشان داد. AmlitR تنها ژنوتیپی بود که در طول مرحله گلدهی تغییر رنگ گلها از سفید به صورتی در آن پدیدار شد. تفاوت در داخل گونه pachycephala .A بسیار
بود و ژنوتیپ 71pA با mgt/gdm34/ 29 از 16AP با mgt/gdm 13/52 دارای مقدار فنول تام کمتری را داشت. گونههای nobilis.A با 42/57 میلی گرم تانیک اسید بر گرم ماده خشک و A. Filipendulina (Afc با mgt/gdm97/56) دارای میانگین کمتری نسبت به میانگین فصل تابستان (mgt/gdm50/ 76) نشان دادند. برداشت گل در تابستان میزان فنول تام بیشتری را سبب میشو(جدول3-8).

3-3- اندازه گیری فعالیت آنتی اکسیدانی
3-2-1-شاخه و برگ
مقایسه میانگین دادهها در چهار فصل سال نشان دادکه فعالیت آنتی اکسیدانی اندازه گیری شده از محلول DPPH در شاخه و برگ تفاوت معناداری بین ژنوتیپها دارد. در آزمون DPPH بیشترین میزان Ic50 در گونه nobilis.A با ?g/ml 4/ 1320 بود. پایین ترین میزان Ic50 در ژنوتیپ AmlitR (A. Millefolium) با?g/ml 2/ 176 بود. تفکیک میانگینها در آزمون DPPH نشان داد که میزان Ic50 در فصل های مختلف تفاوت معناداری دارد (جدول3-7).

1) فصل بهار: در این فصل گونه aucherii .A بالاترین میزان Ic50 با ?g/ml82/2641 را دارا بود. آزمون DPPH در گونه A. Millefolium با?g/ml 16/293 پایینترین میزان Ic50 در فصل بهار نشان داد. تفاوت در داخل گونهها نیز بسیار بود به طوریکه میزان Ic50 ژنوتیپهای (71pA با ?g/ml52/ 192 و16AP با ?g/ml36/1480) گونه pachycephala .A تفاوت بسیار معناداری را نشان داد. تفاوت میزان Ic50در گونه A. Millefolium مشخص بود. ژنوتیپ AmlitR با ?g/ml 51/ 42 کمترین میزان Ic50 را نسبت به ژنوتیپهای (Am35 با ?g/ml42/458 و Amuk با ?g/ml56/378) دیگر این گونه نشان داد. ژنوتیپ Afc با ?g/ml 78/1669 از گونه A. Filipendulina نسبت به Af26 با ?g/ml07/228 میزان Ic50پایینتری را نشان داد. گیاه طی تنش دارای میزان Ic50پایینتری خواهد بود. و گیاهی که دارای میزان Ic50پایینتری اشد خواص آنتی اکسیدانی بیشتری را داراست(جدول3-8).

جدول 3-6-مقایسه تجزیه واریانس فنول تام و آنتی اکسیدان گل در جمعیت های مختلف گیاه بومادران.
میانگین مربعات
درجه آزادی
منابع تغییرات
آنتی اکسیدان (گل) (IC50)
فنول تام(گل)

29/2080ns
12/266ns
2
بلوک
42/3488404**
39/11375**
6
واریته
19/3465ns
009/274ns
12
بلوک درواریته
55/138423**
55/1331*
1
فصل
**27/2846984
17/3649**
6
فصل در واریته
98/10996
056/271
14
خطای آزمایشی
940/10
22/23

C.V
*، ** وns به ترتیب نشاندهنده معنی دار بودن در سطح 5 درصد، یک درصد و عدم معنی دار بودن می باشد

گونههای nobilis.A با ?g/ml78/1414 و A. tenuifolia با ?g/ml 09/1850 میزان Ic50بالاتری را نسبت به میانگین فصل (?g/ml70/1025) نشان دادند. بر همین اساس گونه گونه A. millefolium و از میان آن ژنوتیپ AmlitR با ?g/ml 51/ 42 خواص آنتی اکسیدانی بیشتری را نشان داد. گونه aucherii .A با میزان Ic50 ?g/ml82/2641 خاصیت آنتی اکسیدانی پایینتری را نشان داد.

2) فصل تابستان: با تغییر فصل میانگین تابستان کاهش یافت به طوریکه در آزمون DPPH بیشترین میزان Ic50 در گونه A. millefolium ?g/ml 70/1232 بود و گونه aucherii .A با ?g/ml30/104 کمترین میزان Ic50را نسبت به میانگین فصل (?g/ml24/702) نشان داد. تفاوت در داخل گونهها نیز بسیار بود به طوریکه میزان Ic50 ژنوتیپهای (Afc با ?g/ml 18/1474 و Af26 با ?g/ml30/133) گونه A. Filipendulina دارای تفاوت بسیار معناداری بودند. تفاوت در داخل گونه A. millefolium نیز مشخص بود و ژنوتیپ AmlitR (?g/ml58/352) نسبت به Am35 با ?g/ml86/1836 و Amuk با ?g/ml68/1508 میزان Ic50 کمتری داشت. تفاوت در داخل گونه pachycephala .A (ژنوتیپ 71pA با ?g/ml15/ 379 از 16AP با ?g/ml86/481 )معنادار نبود. میزان Ic50درگونههای nobilis.A با ?g/ml78/1414 و A. tenuifolia با ?g/ml 10/453 پایین تر از میانگین فصل (?g/ml24/702) بود. افزایش میزان Ic50 در تابستان به دلیل تأثیر فصل بود. کاهش چشمگیر میزان Ic50 در تابستان در گونه aucherii .A با ?g/ml30/104 به دلیل بالا رفتن میزان فنولیک و افزایش خاصیت آنتی اکسیدانی آن بود (جدول3-8).

مطلب مرتبط :   درمان راه حل محور، رویکرد راه حل محور

3) فصل پاییز: دراین فصل میزان Ic50 گونه nobilis.A با ?g/ml03/2003 بالاترین بود. گونه A. millefolium با ?g/ml68/246کمترین میزان Ic50را نسبت به میانگین فصل (?g/ml15/609) نشان داد. در داخل گونهها تفاوت چشمگیر بود، در A. millefolium ژنوتیپ Am35 با ?g/ml91/48 کمترین میزان Ic50را نسبت به ژنوتیپهای AmlitR با ?g/ml 80/ 309 و Amuk با ?g/ml34/381 نشان داد. در گونه pachycephala .A ژنوتیپ Ap16 با ?g/ml40/212 میزان Ic50بالاتری نسبت به71pA با ?g/ml40/ 171 نشان داد. ژنوتیپ Af26 با ?g/ml48/478 از گونه میزان Ic50بالاتری نسبت به ژنوتیپ Afc با ?g/ml 24/304 دارا بود. گونه A. tenuifolia با ?g/ml 89/1781 میزان Ic50بالاتری نسبت به گونه aucherii .A با ?g/ml 04/400 از میانگین پاییز(?g/ml15/609) نشان داد(جدول3-8).

4) فصل زمستان: در زمستان میانگین فصل (?g/ml45/453)کاهش یافت و گونه pachycephala .A با ?g/ml74/102کمترین میزان Ic50را نسبت به میانگین فصل (?g/ml45/453) نشان داد. گونه nobilis.A با ?g/ml41/1565بیشترین میزان Ic50را نشان داد(جدول3-8).

نمودار3-14- مقایسه BHTبا انتی اکسیدان گونههای بومادران در فصل بهار.

تفاوت در داخل گونهها نیز بسیار بود و ژنوتیپ Amuk با ?g/ml93/1473 از گونه A. millefolium نسبت به ژنوتیپ Am35 با ?g/ml16/118 میزان Ic50بالاتری داشت. در گونه A. filipendulina ژنوتیپ Afc با ?g/ml 45/625 میزان Ic50 بالاتری داشت. گونه aucherii .A با ?g/ml 04/400 میزان Ic50پایین تری نسبت به میانگین فصل (?g/ml45/453) نشان داد.

نمودار3-15- مقایسه BHTبا انتی اکسیدان گونههای بومادران در فصل تابستان.

میزان Ic50ژنوتیپها با میزان بوتیلات هیدروکسی تولوئن(BHT) در هر فصل به طور جداگانه مقایسه شد. در بهار ژنوتیپ51Aau بیشترین فاصله مثبت با BHT داشت و ژنوتیپ Amlit R بیشترین فاصله منفی را داشت. ژنوتیپهای Af26، Am35، Amuk فاصله نزدیکی با BHT داشتند. بیشترین و کمترین میزان Ic50 در بهار به ترتیب ?g/ml 82/2641 (51Aau) و ?g/ml 51/42 (Amlit R) بود. در تابستان ژنوتیپ Am35 بیشترین فاصله مثبت با BHT داشت و ژنوتیپ 51Aau بیش
ترین فاصله منفی را داشت. ژنوتیپهای Amlit R، Ap16، At31 فاصله نزدیکی با BHT داشتند. بیشترین و کمترین میزان Ic50 در تابستان به ترتیب ?g/ml 86/1836(Am35) و ?g/ml 30/104 (51Aau) بود. در پاییز

نمودار3-16- مقایسه BHTبا انتی اکسیدان گونههای بومادران در فصل پاییز.

ژنوتیپ An8بیشترین فاصله مثبت با BHT داشت و ژنوتیپ Am35 بیشترین فاصله منفی را داشت. ژنوتیپهای Af26، Aau51، Amuk فاصله نزدیکی با BHT داشتند. بیشترین و کمترین میزان Ic50 در پاییز به ترتیب ?g/ml 03/2003(An8) و ?g/ml 91/48 (Am35) بود. در زمستان ژنوتیپ An8 بیشترین فاصله مثبت با BHT داشت و ژنوتیپ Ap16 بیشترین فاصله منفی را داشت. ژنوتیپهای Aau51، ، Afc فاصله نزدیکی با BHT داشتند. بیشترین و کمترین میزان Ic50 درزمستان به ترتیب ?g/ml 41/1565(An8) و ?g/ml 74/102 (Ap16) بود.

3-2-2-گل
مقایسه میانگین دادهها در فصل بهار و تابستان نشان دادکه فعالیت آنتی اکسیدانی اندازه گیری شده از محلول DPPH در گل تفاوت معناداری بین ژنوتیپها دارد. در آزمون DPPH بیشترین میزان Ic50 در ژنوتیپ AmlitR (A. millefolium) با?g/ml 54/2586 بود. پایین ترین میزان Ic50 درگونه nobilis.A با?g/ml 14/ 376 بود. تفکیک میانگینها در آزمون DPPH نشان داد که میزان Ic50 در فصل بهار و تابستان تفاوت معناداری دارد(جدول3-7).

نمودار3-17- مقایسه BHTبا انتی اکسیدان گونههای بومادران در فصل زمستان.

1) فصل بهار: در فصل بهار درگونه A. millefolium با?g/ml 29/ 1570 بود. پایین ترین میزان Ic50 درگونه nobilis.A با?g/ml 6/ 257 بود. تفاوت در داخل گونهها نیز بسیار بود به طوریکه میزان Ic50 ژنوتیپهای (71pA با ?g/ml15/ 315 و16AP با ?g/ml1/1394) گونه pachycephala .A تفاوت بسیار معناداری را نشان داد. تفاوت میزان Ic50در گونه A.

Written by 

دیدگاهتان را بنویسید