نامشخص
میانگین
میانه
نما
انحراف معیار
دامنه
کمترین
بیشترین
161 نفر (6/97 درصد)
4 نفر (4/2 درصد)
62/41
0/40
0/30
24/17
0/72
0/8
0/80
نمودار 1-4: توزیع مبتلایان به تومورهای غدد بزاقی مراجعه کننده به بخش آسیب‌شناسی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در فاصله زمانی 1388-1350 برحسب دهه سنی
جنس
از کل نمونه‌ها؛ 86 نفر (1/52 درصد) زن و 79 نفر (9/47 درصد) نیز مرد بوده‌اند. بیش از نیمی از افراد مورد بررسی را زنان تشکیل داده بود (نمودار 2-4).
نمودار 2-4: توزیع مبتلایان به تومورهای غدد بزاقی مراجعه کننده به بخش آسیب‌شناسی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال‌های 1388-1350 برحسب جنس
همانگونه که در جدول (2-4) مشاهده می‌گردد از 79 مرد 12 نفر(15.2 درصد) دارای ضایعه غدد ماژور و 67 نفر (84.8درصد) دارای ضایعه غدد مینور بودند و از 84 زن 14 نفر (16.7 درصد) دارای ضایعه غدد ماژور و 70 نفر (83.3 درصد) دارای ضایعه غدد مینور بودند که از نظر آماری ارتباطی معنی داری بین جنسیت و نوع ضایعه (از نظر مینور یا ماژور بودن) وجود ندارد (0.797= P). لازم به ذکر است که 2 نفر از کل افراد مورد مطالعه نوع ضایعه شان از نظر ماژور یا مینور بودن مشخص نبود.
جدول 2-4:توزیع فراوانی ضایعات مینور و ماژور بر حسب جنسیت
توزیع فراوانی
جنس
نوع ضایعه
جمع
مینور
ماژور
مرد
تعداد
67
12
79
درصد
8/84%
2/15%
100%
زن
تعداد
70
14
84
درصد
3/83%
7/16%
100%
جمع
تعداد
137
26
163
درصد
84%
16%
100%
نمودار (3-4) فراوانیهای جدول (2-4) را در یک نگاه نشان میدهد و همچنین می توان به طور خلاصه اشاره داشت که نسبت کلی ضایعات غدد ماژور به مینور در جنس مونث (20%) و مذکر (18%) تقریباً برابر است.
نمودار 3-4: توزیع فراوانی ضایعات مینور و ماژور بر حسب جنسیت
تشخیص بالینی
جهت بررسی میزان هماهنگی تشخیص‌های بالینی با هیستوپاتولوژیکی (Gold Standard) می‌توان اشاره داشت که در پرونده 7 نفر (2/4 درصد) از بیماران؛ هیچ تشخیص بالینی ارائه نشده بود. در مجموع تشخیصهای بالینی ارائه شده به ترتیب تومورهای خوش‌خیم غدد بزاقی (44 مورد، 8/27 درصد)؛ تومورهای غدد بزاقی (31 مورد؛ 6/19 درصد) و تومورهای بدخیم غدد بزاقی (24 مورد؛ 2/15 درصد) بیشترین فراوانی تشخیص‌های بالینی را به خود اختصاص داده بودند (جدول 3-4).
جدول 3-4: توزیع بیماران مراجعه کننده به بخش آسیب‌شناسی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال‌های 1388-1350 برحسب تشخیص بالینی ارائه شده
تشخیص بالینی
تعداد
درصد از کل
درصد از نمونه‌های دارای تشخیص بالینی
تومور SCC
تومور بدخیم مزانشیمال
تومور غدد بزاقی
تومور بدخیم غدد بزاقی
تومور خوش‌خیم غدد بزاقی
تومور خوش‌خیم مزانشیمال
کیست dermoid
تراتوم
ادنتوژنیک تومور
ادنتوژنیک کیست
تومور mixed
لیپوم
کیست سباسه
خال گوشتی
فیبروم
لنفادنوپاتی و عفونت
لنفوم
ضایعه بزاقی
ژانت سل
کل
بدون جواب
مجموع
5
2
31
24
44
13
2
1
4
4
1
4
1
1
3
3
2
4
9
158
7
165
0/3 درصد
2/1 درصد
8/18 درصد
5/14 درصد
7/26 درصد
9/7 درصد
2/1 درصد
6/0 درصد
4/2 درصد
4/2 درصد
6/0 درصد
4/2 درصد
6/0 درصد
6/0 درصد
8/1 درصد
8/1 درصد
2/1 درصد
4/2 درصد
5/5 درصد
8/95 درصد
2/4 درصد
100 درصد
2/3 درصد
3/1 درصد
6/19 درصد
2/15 درصد
8/27 درصد
2/8 درصد
3/1 درصد
6/0 درصد
5/2 درصد
5/2 درصد
6/0 درصد
5/2 درصد
6/0 درصد
6/0 درصد
9/1 درصد
9/1 درصد
3/1 درصد
5/2 درصد
7/5 درصد
100 درصد
تشخیص هیستولوژیکی
تشخیص‌های هیستولوژیکی ارائه شده در 77 نفر (7/46 درصد) از نوع پلئومورفیک آدنوما؛ در 33 مورد (0/20 درصد) از نوع موکواپیدرموئید کارسینوما؛ در 23 نفر (9/13 درصد) از نوع آدنوئید کیستیک کارسینوما و در 12 نفر (3/7 درصد) هم از نوع آدنوکارسینوما بوده است. فراوانی کلیه تشخیص‌های هیستولوژیکی صورت گرفته در جدول (4-4) نشان داده شده است. در تمامی 165 بیمار مراجعه کننده؛ تشخیص‌های هیستولوژیکی ارائه شده بود.
جدول 4-4: توزیع بیماران مراجعه کننده به بخش آسیب‌شناسی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال‌های 1388-1350 برحسب تشخیص‌های هیستولوژیکی
تشخیص هیستولوژیکی
تعداد
درصد
پلئومورفیک آدنوما
میواپی‌تلیوما
وارتین تومور
بازال سل آدنوما
آدنوم سباسه
مونومورفیک آدنوما
موکواپیدرموئید کارسینوما
آدنوئید کیستیک کارسینوما
آدنوکارسینوما (NOS)
پلئومورفیک آدنومای بدخیم
اینتراداکتال پاپیلوما
کارسینومای مجاری بزاقی
سیال آدنوما پاپیلیفروم بدخیم
بازال سل آدنوکارسینوما
آدنوکارسینومای پلی مورفوس درجه پایین
77
4
1
1
1
1
33
23
12
2
1
1
1
1
6
7/46
4/2
6/0
6/0
6/0
6/0
20
9/13
3/7
2/1
6/0
6/0
6/0
6/0
6/3
مجموع
165
100%
میزان تطابق تشخیص هیستولوژیکی و بالینی
از 165 پرونده مورد بررسی؛ در 7 مورد (2/4 درصد) هیچ تشخیص بالینی در نمونه‌ها ارائه نشده بود. در بررسی 158 پرونده دیگر هم، در 83 مورد (5/52 درصد)؛ تشخیص‌های بالینی و هیستولوژیکی با یکدیگر تطابق داشته ولی در 75 مورد دیگر (5/47 درصد)؛ تشخیص‌های بالینی و هیستولوژیکی با یکدیگر تطابق نداشته‌اند.
موقعیت تومور
در پرونده تمامی بیماران، محل تومور مشخص گردیده بود. براین اساس، بیشتر تومورها در ناحیه کام
(91 مورد؛ 2/55 درصد)؛ لب (16 مورد، 7/9 درصد)؛ غدد تحت فکی (15 مورد؛ 1/9 درصد)؛ گونه
(13 مورد؛ 9/7 درصد) و پاروتید (10 مورد؛ 1/6 درصد) ایجاد شده بودند (جدول 5-4).
جدول 5-4: توزیع بیماران مراجعه کننده به بخش آسیب‌شناسی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در فاصله زمانی 1388-1350 برحسب موقعیت تومور
موقعیت تومور
تعداد
درصد
کام
91
2/55 درصد
لب
16
7/9 درصد
تحت فکی
15
1/9 درصد
گونه
13
9/7 درصد
پاروتید
10
1/6 درصد
رترومولر
6
6/3 درصد
سینوس
5
0/3 درصد
کف دهان
3
8/1 درصد
زبان
3
8/1 درصد
زیرزبان
1
6/0 درصد
انواع تومور
در تمامی 165 پرونده؛ نوع تومور مشخص گردیده بود. از مجموع کل تومورها، 85 تومور خوش خیم و 80 تومور بدخیم بودند. در میان تومورهای خوش خیم 70 مورد مینور و 15 مورد ماژور ودر میان
تومورهای بدخیم 67 مورد مینور و 11 مورد ماژور گزارش گردید و نیز 2 تومور مینور و ماژور در میان تومورهای بدخیم نامشخص بوده است. براین اساس؛ تومور پلئومورفیک آدنوما با 76 مورد (1/46 درصد) شایع‌ترین تومور در میان بیماران بوده و بعد از آن، موکواپیدرموئید کارسینوما با 33 مورد (0/20 درصد) و آدنوئید کیستیک کارسینوما با 23 مورد (9/13 درصد) ابتلا در رتبه‌های بعدی قرار داشتند.
در بین تومورهای خوش خیم نیز PA با شیوع فراوانی 4/89 درصد بیشترین حجم تومورال خوش خیم را شامل می‌شود و در بین تومورهای بدخیم MEC 25/41 درصد و ACC 8/28 درصد از کل نمونه‌های
بدخیم را به عنوان شایع ترین ضایعات بدخیم دربرگرفتند و MEC در ماژور و ACC در مینور بیشتر بوده است (نمودار 4-4).
نمودار 4-4: توزیع بیماران مراجعه کننده به بخش آسیب‌شناسی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال‌های 1388-1350 برحسب نوع تومور
محیطی یا مرکزی بودن تومورها
از 165 پرونده مورد بررسی؛ 2 مورد (2/1 درصد) مرکزی و 163 مورد (8/98 درصد) هم محیطی بودند. هر دو مورد مرکزی بدخیم بودند. از انواع MEC مرکز که در خلف مندیبل محل بروز آنها بوده است.
موقعیت انواع تومور (مینور یا ماژور)
از 165 پرونده مورد بررسی، در 2 مورد (2/1 درصد)؛ مینور یا ماژور بودن ضایعات مشخص نبوده و از 163 پرونده دیگر؛ 26 مورد (8/15 درصد) ماژور و 137 مورد (0/83 درصد) هم مینور بودند (نمودار 5-4).
نمودار 5-4: توزیع بیماران مراجعه کننده به بخش آسیب‌شناسی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال‌های 1388-1350 برحسب مینور و ماژور بودن ضایعات
بیشترین فراوانی ضایعات مینور مربوط به ناحیه کام و بیشترین فراوانی ضایعات ماژور مربوط به ناحیه تحت فکی بوده است.
خوش‌خیم یا بدخیم بودن ضایعات
در تمامی 165 پرونده مورد بررسی؛ خوش‌خیم یا بدخیم بودن ضایعات مشخص گردیده بود. براین اساس، از کل 165 ضایعه مورد بررسی؛ 85 مورد (5/51 درصد) خوش‌خیم و 80 مورد (5/48 درصد) دیگر بدخیم بوده‌اند.
میانگین سن به تفکیک جنس و انواع مکان در ماژور و مینور
میانگین سنی مردان مبتلا به تومورهای غدد بزاقی برابر 59/18±41/43 سال و میانگین سنی زنان مبتلا به این تومورها هم معادل 91/15±06/40 سال بوده است. نتایج آزمون Student t نشان داد هیچ تفاوت معنی‌داری از نظر میانگین سنی مبتلایان به تومورهای غدد بزاقی برحسب جنس آنان وجود نداشته است (22/0=P)؛ هرچند میانگین سنی مردان مبتلا تا حدودی بیشتر از زنان بوده است (جدول 6-4).
جدول 6-4: مقایسه میانگین سنی مردان و زنان
جنس
تعداد
میانگین
انحراف معیار
نتیجه آزمون
مرد
75
4133/43
59751/18
22400/0
زن
86
0581/40
91326/15
میانگین سن مبتلایان به تومورهای خوش‌خیم بزاقی برابر 81/15±85/37 سال و میانگین سن مبتلایان به تومورهای بدخیم بزاقی هم برابر 88/17±87/45 سال بوده است که به صورت معنی‌داری در مبتلایان به تومورهای خوش‌خیم کمتر از مبتلایان به تومورهای بدخیم برآورد گردید (آزمون Student t: 0003/0=P). براین اساس، بدخیمی در سنین بالاتری حدوداً یک دهه نسبت به تومورهای خوش‌خیم در میان نمونه‌ها بروز پیدا کرده بود (جدول 7-4).
جدول 7-4: مقایسه میانگین سنی در خوش خیم‌ها و بدخیم‌ها
نوع تومور
تعداد
میانگین
انحراف معیار
نتیجه آزمون
خوش خیم
85
8535/37
81303/15
00300/0
بدخیم
76
8684/45
87687/17
طبق نتایج جدول (8-4)؛ میانگین سن درگیری ضایعات خوش‌خیم و بدخیم در مردان به ترتیب 46/16±94/39 سال و 05/20±62/46 سال بوده است که تفاوت معنی‌داری بین آنها دیده نشد. همچنین؛ میانگین سن درگیری ضایعات خوش‌خیم و بدخیم در زنان به ترتیب 3/15±27/36 سال و 49/15±08/45 سال بوده است که در ضایعات بدخیم به صورت معنی‌داری بیشتر از ضایعات خوش‌خیم برآورد شده است. (01/0P<). جدول 8-4:میانگین سن بیماران مراجعه کننده به بخش آسیب‌شناسی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال‌های 1388-1350 برحسب جنس و ماهیت ضایعات جنس تومور تعداد میانگین انحراف معیار نتیجه آزمون student t مرد خوش‌خیم بدخیم 36 39 94/39 62/46 46/16 05/20 12/0 زن خو‌ش‌خیم بدخیم 49 37 27/36

مطلب مرتبط :   تحقیق رایگان دربارهکدینگ، الگوریتم، جمعیت

Written by 

دیدگاهتان را بنویسید