ی مورد مطالعه از روز نهم به بعد آغاز شد. به نظر میرسد در نمونه شاهد به دلیل عدم وجود آنتیاکسیدان سرعت تشکیل هیدروپراکسیدها نسبت به شکست آنها در مقایسه با سایر نمونهها بیشتر بود. همچنین نتایج حاکی از وجود اختلاف معنیدار بین عدد پراکسید نمونههای AFSO، SO+P و SO+BHT در روز چهاردهم بود (05/0p) به طوری که عدد پراکسید نمونههای SO+P و SO+BHT به طور مشهودی از نمونه شاهد کمتر بود. به عبارت دیگر در پایان روز چهاردهم بیشترین عدد پراکسید (23/5 میلیاکیوالان گرم بر کیلوگرم) مربوط به نمونه شاهد بود.
ژانگ و همکاران (2008) پایداری اکسایشی روغن آفتابگردان را در حضور اسید کارنوسیک استخراج شده از رزماری در مقدار 9/24، 5/60 و 3/98 درصد در دمای 60 درجه سانتیگراد و در مدت 20 روز مورد بررسی قرار دادند. بر طبق نتایج این محققین عدد پراکسید طی زمان نگهداری به طور خطی افزایش یافت و عدد پراکسید نمونه شاهد بعد از 21 روز 272 میلیاکیوالان گرم در کیلوگرم بود. عدد پراکسید روغن آفتابگردان با مقدارهای مختلف اسید کارنوسیک 9/24، 5/60 و 3/98 درصد، BHA، BHT و TBHQ به ترتیب 7/75، 5/61، 4/39، 5/204، 9/159 و 0/20 میلیاکیوالان گرم در کیلوگرم بود. اسید کارنوسیک در هر سه مقدار اثر بهتری نسبت به آنتیاکسیدان سنتزی BHA و BHT داشت.
جدول 4-3. تغییرات عدد پراکسید*(میلیاکیوالان گرم در کیلوگرم) نمونههای شاهد (AFSO)، روغن سویای حاوی عصاره متانولی-آبی خرفه (SO+P) و آنتیاکسیدان سنتزی BHT (SO+BHT) طی 14 روز گرمخانهگذاری
زمان (روز)
AFSO
SO+P
SO+BHT
08/0±57/1
09/0±12/1
23/0±55/1
1
16/0±10/2
18/0±72/1
17/0±85/1
2
40/0±22/2
02/0±77/1
01/0±89/1
3
01/0±66/2
02/0±66/1
09/0±36/2
4
02/0±65/2
06/0±26/2
09/0±6/2
5
01/0±05/3
25/0±80/2
48/0±14/3
6
18/0±40/4
01/0±69/2
20/0±17/3
7
08/0±28/4
02/0±74/3
30/0±95/3
8
11/0±99/5
11/0±92/5
01/0±46/5
9
11/0±12/6
47/0±83/5
20/0±90/5
10
31/0±36/2
01/0±89/1
09/0±07/4
11
14/0±70/2
18/0±46/2
31/0±12/3
12
85/0±56/5
07/0±82/2
06/0±84/2
13
04/0±76/5
01/0±35/3
005/0±00/4
14
01/0±23/5
09/0±96/3
47/0±65/2
* میانگین±انحراف معیار
حروف مشابه بیانگر عدم وجود اختلاف معنیدار در سطح 5 درصد در هر ستون است (05/0p).
حروف مشابه بالانویس بیانگر عدم وجود اختلاف معنیدار در سطح 5 درصد در هر سطر است (05/0p).
بایدار و همکاران (2007) فعالیت آنتیاکسیدانی عصارههای دانه انگور 1 با حلالهای استون:آب:اسید استیک (با نسبت 90: 5/9: 5/0) و دانه انگور 2 با حلالهای اتیل استات: متانول: آب (با نسبت 10:30:60) را بر پایداری روغن گل شقایق طی 8 هفته در دمای 70 درجه0سانتیگراد در مقایسه با آنتیاکسیدانهای سنتزی BHA، BHT و نمونه شاهد مورد بررسی قرار دادند. طبق نتایج این محققان فعالیت آنتیاکسیدانی عصاره دانههای انگور 1و 2 در غلظت 2/0 درصد بسیار بالاتر از آنتیاکسیدان سنتزی BHA وBHT در غلظت 02/0 درصد بود. عدد پراکسید نمونه شاهد طی 8 هفته از 5/2 میلیاکیوالان به 3/824 میلیاکیوالان در کیلوگرم رسید. میزان عدد پراکسید عصاره انگور 1 و 2 و آنتیاکسیدانهای سنتزی BHA وBHT به ترتیب 4/146، 2/175، 4/463 و 6/244 میلیاکیوالان بر کیلوگرم تعیین شد. با توجه به عدد پراکسید نمونهها، عصاره دانه انگور دارای فعالیت آنتیاکسیدانی قابل توجهی نسبت به آنتیاکسیدانهای سنتزی BHA وBHT بود. موهدالی و همکاران (2011) اثر آنتیاکسیدانی عصاره تفاله کنجد را در غلظتهای 5، 10، 50، 100 و 200 پیپیام در مقایسه با آنتیاکسیدان BHA، BHT و TBHQ در غلظت 200 پیپیام بر روغن آفتابگردان و روغن سویا طی 72 ساعت در دمای 70 درجه سانتیگراد بررسی کردند. طبق نتایج این محققین عدد پراکسید به طور خطی طی زمان افزایش یافته و بعد از 32 ساعت شتاب بیشتری داشته است. نمونه شاهد بعد از72 ساعت دارای بیشترین عدد پراکسید (82/25 میلیاکیوالان در کیلوگرم) بود. عدد پراکسید عصاره تفاله کنجد در غلظت 200 پیپیام و آنتیاکسیدانهای سنتزی BHA، BHT و TBHQ در روغن آفتابگردان به ترتیب 68/13، 86/13، 44/13 و 04/11 میلیاکیوالان در کیلوگرم بود. همچنین این محققین اظهار داشتند اثر پایداری اکسایشی عصاره تفاله کنجد در غلظت 200 پیپیام در روغن سویا بهتر از آنتیاکسیدان سنتزی BHA وBHT بود اما TBHQ کمترین عدد پراکسید را در هر دو نوع روغن نشان داد. شاکر (2006)، عصاره پوست و دانه انگور قرمز را بر پایداری اکسایشی روغن آفتابگردان بررسی کردند. طبق نتایج این محققان عصاره پوست و دانه انگور قرمز در غلظت 200 پیپیام هیچ اثری بر پایداری اکسایشی روغن آفتابگردان طی 6 روز نگهداری در دمای 60 درجه سانتیگراد نداشت. اینان و همکاران (2012) اثر آنتیاکسیدانی اسانسهای روغنی برگ نعناع، گل تلفونی95 و برگ بو96را در غلظتهای 01/0 و 05/0 درصد بر روغنهای انار، انگور، گل شقایق و بذرک در دمای 60 درجه سانتیگراد به مدت 6 هفته مورد بررسی قرار دادند. طبق نتایج این محققین همه اسانسهای روغنی جز بر روغن گل شقایق بر روغنهای دیگر اثر آنتیاکسیدانی داشتند. در این مطالعه در پایان 6 هفته روغن انار حاوی اسانس روغنی گل تلفونی در غلظت 05/0 درصد دارای کمترین مقدار عدد پراکسید (79/21 میلیاکی والان بر کیلوگرم) بود و بیشترین مقدار عدد پراکسید (11/236 میلیاکیوالان بر کیلوگرم) مربوط به غلظت 01/0 درصد گل تلفونی در روغن انگور بود.
جدول 4-4 مقایسه میانگین اعداد پراکسید را در کل دوره گرمخانهگذاری (14 روز) نشان میدهد. همانطور که از جدول مشاهده میشود بین میانگین عدد پراکسید نمونههای شاهد، عصاره متانولی-آبی خرفه و آنتیاکسیدان سنتزی BHT اختلاف معنیداری وجود داشت (05/0p). از آن جایی که کمترین عدد پراکسید (40/1±93/2 میلیاکیوالان گرم در کیلوگرم) به نمونه حاوی عصاره متانولیآبی خرفه مربوط بود میتوان گفت عصاره متانولیآبی خرفه از اثر آنتیاکسیدانی بالاتری نسبت به آنتیاکسیدان سنتزی BHT برخوردار است.
جدول4-4. میانگین مجموع اعداد پراکسید*نمونههای شاهد (AFSO)، روغن سویای حاوی عصاره متانولی-آبی خرفه (SO+P) و آنتیاکسیدان BHT (SO+BHT) در مدت 14 روز گرمخانه گذاری
نمونه
عدد پراکسید (میلیاکیوالان گرم درکیلوگرم)
AFSO
a59/1±78/3
SO+P
b40/1±93/2
SO+BHT
ab24/1±24/3
*میانگین±انحراف معیار
حروف مشابه بیانگر عدم وجود اختلاف معنیدار در سطح 5 درصد است (05/0p).
تاها و همکاران(2012) پایداری اکسایشی عصاره پوستبادامزمینی را در روغنبذرک دردمای60درجه سانتیگراد طی 18 روز مورد بررسی قرار دادند. طبق نتایج این محققان عدد پراکسید روغن حاوی عصاره 05/0 درصد پوست بادام زمینی، 01/0 درصد BHT و نمونه شاهد در روز هجدهم به ترتیب 35/50، 05/53 و 8/86 میلیاکیوالان گرم در کیلوگرم بود. همچنین این محققین اظهار داشتند افزودن عصاره پوست بادام زمینی و BHT به روغن بذرک به ترتیب سببکاهش 99/41 و 88/38 درصدی اکسایش روغن بذرک شد.
4-5-2. عدد اسید تیوباربیتوریک
عدد اسید تیوباربیتوریک به طور گستردهای برای اندازهگیری فراوردههای ثانویه اکسایش از قبیل آلدئیدها یا کربونیلها که عامل بوی بد روغن میباشند به کار میرود. در اثر واکنش مالون دی آلدئید با اسید تیوباربیتوریک کمپلکس قرمز رنگی تشکیل میشود که جذب آن در 532 نانومتر اندازهگیری میشود (ارکان و همکاران، 2012). مالون دی آلدئید یک آلدئید کوتاه زنجیر و فراورده میانی اکسایش اسیدهای چرب غیراشباع میباشد (چانگ و همکاران، 2002). روند تغییرات عدد اسید تیوباربیتوریک در روغن سویای بدون آنتیاکسیدان (شاهد)، روغن سویای بدون آنتیاکسیدان حاوی 100 پیپیام عصاره متانولی-آبی دانه خرفه و روغن سویای حاوی آنتیاکسیدان سنتزی BHT در دمای 60 درجه سانتیگراد به مدت 14 روز در جدول 4-5 آورده شدهاست. از این جدول میتوان استنباط کرد که روند افزایشی نامنظمی در میزان عدد اسید تیوباربیتوریک نمونههای مورد مطالعه همگام با افزایش دوره نگهداری در شرایط اکسایش مشاهده شد. به طور کلی تقریبا در کل دوره گرمخانهگذاری عدد اسید تیوباربیتوریک نمونه شاهد به طور معنیداری بیش از دو نمونهی دیگر بود (05/0p) که علت این امر را میتوان به غلظت بالای هیدروپراکسیدهای آن نسبت داد. در مورد هر سه نمونه میزان افزایش عدد اسید تیوباربیتوریک در روزهای پایانی به ویژه از روزهای نهم و دهم شتاب بیشتری داشت که با نتایج حاکی از شکست هیدروپراکسیدها در روز نهم (جدول 4-3) همخوانی دارد. در واقع افزایش عدد اسید تیوباربیتوریک به علت حضور فراوردههای حاصل از شکست هیدروپراکسیدها مانند آلدئیدها میباشد. در پایان روز چهاردهم اختلاف معنیداری بین عدد اسید تیوباربیتوریک دو نمونهیSO+P و SO+BHT دیده نشد (05/0p). میزان عدد اسید تیوباربیتوریک نمونهی شاهد، SO+P و SO+BHT در پایان روز چهاردهم نسبت به روز اول به ترتیب 42/0، 27/0 و 21/0 واحد افزایش نشان داد. به طور کلی نتایج بررسی تغییرات عدد اسید تیوباربیتوریک نمونههای مورد مطالعه حاکی از توان رقابت عصارهی متانولی-آبی دانهی خرفه با آنتیاکسیدان سنتزی BHT در جلوگیری از اکسایش روغن سویا بود.
جدول 4-5. تغییرات عدد اسید تیوباربیتوریک*(میلیگرم مالون آلدئید در کیلوگرم روغن) نمونههای شاهد (AFSO)، روغن سویای حاوی عصاره متانولی-آبی خرفه (SO+P) و آنتیاکسیدانسنتزیBHT (SO+BHT) طی 14 روز گرمخانهگذاری
زمان (روز)
AFSO
SO+P
SO+BHT
04/0± 06/0
01/0±01/0
01/0±01/0
1
11/0±27/0
01/0±05/0
03/0±03/0
2
07/0±38/0
01/0±06/0
04/0±04/0
3
05/0±18/0
01/0±02/0
02/0±06/0
4
05/0±46/0
01/0±05/0
06/0±2/0
5
11/0±16/0
01/0±05/0
01/0±01/0
6
11/0±25/0
01/0±08/0
02/0±03/0
7
09/0±37/0
01/0±07/0
04/0±04/0
8
07/0±2/0
01/0±08/0
03/0±07/0
9
08/0±5/0
f01/0±07/0
03/0±22/0
10
08/0±24/0
01/0±10/0
01/0±01/0
11
11/0±26/0
01/0±09/0
02/0±03/0
12
07/0±37/0
01/0±20/0
04/0±04/0
13
06/0±19/0
01/0±25/0
03/0±07/0
14
06/0±48/0
01/0±28/0
05/0±21/0
* میانگین±انحراف معیار
حروف مشابه بیانگر عدم وجود اختلاف معنیدار در سطح 5 درصد در هر ستون است (05/0P).
حروف مشابه بالانویس بیانگر عدم وجود اختلاف معنیدار در سطح 5 درصد در هر سطر است (05/0p).
رفیعی و همکاران (1390) اثر آنتیاکسیدانی عصاره برگ زیتون دو واریته کرونایکی97 و روغنی را در روغن آفتابگردان مورد بررسی قرار دادند. طبق نتایج این محققین بالاترین میزان اسید تیوباربیتوریک مربوط به نمونه شاهد (234/0 میلیگرم مالون آلدئید در کیلوگرم روغن) بود در حالیکه کمترین مقدار (135/0 میلیگرم مالون آلدئید در کیلوگرم روغن) مربوط به نمونه 1000 پیپیام از عصاره کرونایکی بود که از این نظر برابر با آنتیاکسیدانهای سنتزیBHT و BHA در غلظت 100 و 200 پیپیام بود. قرهخوانی و همکاران (1389) عصارههای پوست و گوشت میوه پرتقال تامسون را در غلظتهای 600 و 1000 پیپیام در پایداری اکسایشی روغن سویا مورد بررسی قرار دادند. طبق نتایج آنها خاصیت آنتیاکسیدانی به غلظت عصاره بستگی داشت به طوریکه با افزایش غلظت عصارهها به طور معنیداری خاصیت آنتیاکسیدانی افزایش و میزان اسید تیوباربیتوریک کاهش یافت. فعالیت آنتیاکسیدانی عصاره پوست پرتقال در غلظت 1000 پیپیام معادل با آنتیاکسیدان سنتزی BHT در غلظت200 پیپیام بود. صمدلوئی و همکاران (1386) اثر آنتیاکسیدانی ترکیبات فنلی هسته انار را بر روغن سویا در

مطلب مرتبط :   منبع پایان نامه ارشد دربارهسلسله مراتب، استان هرمزگان

Written by 

دیدگاهتان را بنویسید