مفهوم و تعریف سلامت عمومی

از آنجا که فرایند تولید نیروی انسانی ناسالم و پریشان حال، بخشی از آفات سازمانی است به همین دلیل، هیچ پدیده ای به اندازه سلامت روان، برای کارکنان دارای اهمیت نمی باشد، بنابراین برنامه ریزی تأمین بهداشت روانی کارکنان از سویی به سلامت روانی- اجتماعی کارکنان و از سوی دیگر به اهداف توسعه صنعتی و تولید بهتر کمک می نماید (بیان زاده، 1378). مفهوم سلامت روان شامل احساس درونی خوب بودن و اطمینان از کارآمدی خود، اتکاء به خود، ظرفیت رقابت، وابستگی بین نسلی و خود شکوفایی توانایی های بالقوه فکری و هیجانی و غیره می باشد. البته با در نظر گرفتن تفاوت های بین فرهنگ ها، ارائه تعریف جامع از سلامت روان غیر ممکن می نماید (عبدی ماسوله و همکاران، 1386، 65).

یکی از مؤلفه های سلامت، سلامت روان است و بر اساس یافته های موجود اختلالات روانی به عنوان یکی از مهمترین اجزای بار کلی بیماری ها هستند و پیش بینی می شود که تا سال 2020 ، سهم اختلالات روانی حدود 50 درصد از بار کلی بیماری ها افزایش یابد. کارکنان بیمارستان ها به دلیل اینکه به طور مستقیم و نزدیک با همه اقشار اجتماع در ارتباط هستند، مسئولیت آنها را در قبال سلامت و زندگی افراد دو چندان کرده است. مشکلات شغلی و شرایط سخت کاری یکی از عوامل زمینه ساز اختلالات روانی هستند (بدری زاده و همکاران ، 1392، 62).

منظور از سلامت روان درجه ای از تعادل است که فرد در مواجهه با مشکلات اجتماعی و سازگاری اجتماعی با محیط پیرامون خود، بین رفتارهای خویش برقرار می کند و رفتار منطقی از خود نشان می دهد (نوابی نژاد، 1378‌).

مطلب مرتبط :   مرجع آگهی و نیازمندیها : سایت دو فانوس

سازمان بهداشت جهانی سلامت عمومی را سلامتی کامل بدنی، روانی و اجتماعی و نه فقط فقدان بیماری یا ناتوانی تعریف می کند. همچنین سلامت عمومی را معادل کلیه روش ها یا تدابیری می داند که برای جلوگیری از ابتلاء به بیماری روانی به کار می رود (غفوری آذر، 1386).

طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی، سلامت روان عبارت است از احساس خوب بودن و اطمینان از کارآمدی خود، اتکاء به خود، ظرفیت رقابت، تعلق بین نسلی و خود شکوفایی توانایی‏های بالقوه فکری، هیجانی و غیره (گزارش جهانی سلامت، 2001 به نقل از حدادی کوهار و همکاران، 1386). سلامت روان گویای رفتار هماهنگ با جامعه، شناخت و پذیرش واقعیت‏های اجتماعی و قدرت سازگاری با آن‏ها و شکوفایی استعدادهای ذاتی می‏باشد، بطوری که ارتقاء سلامت روان در جامعه موجب بهبود کیفیت زندگی می‏شود. صرف نظر از دیدگاه‏ها و به تبع آن تعاریف مختلف درباره سلامت روانی، مشخص شده است که عوامل متعددی وجود دارند که می‏توانند مستقیم یا غیرمستقیم و به طور مثبت یا منفی بر آن اثر بگذارند (باباپور و همکاران، 1382).

Written by